Amputacja stopy cukrzycowej

Stopa cukrzycowa jest jednym z powikłań u osób cierpiących z powodu cukrzycy. Można podzielić mechanizm jej powstawania na: neuropatyczny oraz naczyniowy.

Neuropatia ruchowa prowadzi do zaników mięśniowych, co prowadzi do zaburzenia równowagi pomiędzy mięśniami antagonistycznymi (przeciwstawnymi) w ten sposób dochodzi do deformacji stopy. Natomiast neuropatia czuciowa objawia się brakiem odczuwania bólu, temperatury i dotyku, co jest bardzo zgubne dla chorego, ponieważ uszkadza sobie stopę nawet o tym nie wiedząc. Dlatego bardzo ważne jest by osoby z cukrzycą codziennie, najlepiej wieczorem, zwłaszcza po długich spacerach – oglądały dokładnie stopy w poszukiwaniu odcisków, owrzodzeń. Żadnych nawet drobnych zmian, nie można zaniedbać! Neuropatia autonomiczna prowadzi do zaburzenia krążenia krwi w stopie, co prowadzi do zaburzeń troficznych i owrzodzeń.

Zaburzenia naczyniowe są przede wszystkim spowodowane miażdżycą tętnic kończyn dolnych – należy pamiętać, iż cukrzyca nasila znacznie zmiany miażdżycowe. Ponadto mogą być zaburzenia o etiologii mieszanej – stopa neuropatyczno-niedokrwienna.

Niestety zespół stopy cukrzycowej może wiązać się z amputacją kończyny – jest to w chwili obecnej najczęstsza przyczyna takiego zabiegu. Czy jednak zawsze choroba ta kończy się amputacją? Na to pytanie odpowie prof. Jan Tatoń, diabetolog.