Immunosupresja

Organizm rozpoznaje przeszczepiony narząd, jako obcy i układ odpornościowy reaguje atakiem skierowanym przeciw niemu. Dlatego właśnie po operacji przeszczepienia wątroby, nerki, czy też każdego innego przeszczepionego narządu, naturalną kontynuacją jest leczenie immunosupresyjne, stosowane w celu zapobieżenia szeroko pojętemu odrzucaniu przeszczepu. Leki immunosupresyjne mają na celu zapobiec odrzucaniu poprzez osłabienie reakcji układu odpornościowego. W tym samym jednak czasie leki te powodują, że biorca przeszczepu staje się bardziej wrażliwy na każdego rodzaju zakażenie. Utrzymanie odpowiedniej równowagi pomiędzy działaniem hamującym reakcję odrzucania a utrzymaniem niezbędnych zdolności do obrony przed zakażeniami jest bardzo istotnym zadaniem.

Ze względu na potencjalnie dużą toksyczność dostępnych leków immunosupresyjnych żaden nie może być stosowany w monoterapii (pojedynczo). W związku z tym zaleca się podawanie kombinacji leków o potęgującym się działaniu (razem są skuteczniejsze niż ich suma przy oddzielnym stosowaniu), co pozwala odpowiednio zmniejszyć skuteczne dawki, a w ten sposób zmniejsza się ryzyko działań niepożądanych.

Jak przebiega terapia pacjenta po przeszczepieniu wysp trzustkowych? Kiedy mówimy o tym, że przeszczep się przyjął, a kiedy zostaje odrzucony? O terapii po przeszczepie opowiada doktor Michał Wszoła, chirurg.