Warto wiedzieć

Przewlekła niewydolność nerek jest to nieodwracalny, postępujący proces prowadzący do całkowitego upośledzenia funkcji nerek, a tym samym do konieczności dializoterapii lub przeszczepienia nerki. W związku, z czym jest to bardzo ważny problem, istotnie zmniejszający komfort życia i pogarszający ogólny stan zdrowia osoby cierpiącej z tego powodu.

Leczenie cukrzycy jest postępowaniem objawowym, czyli nie usuwa przyczyny schorzenia, natomiast dąży do minimalizacji wszystkich skutków jej obecności, przede wszystkim zapobieżenia lub maksymalnego osunięcia w czasie wystąpienia przewlekłych powikłań. Obecne wiadomo, iż tylko dzięki ścisłemu wyrównaniu cukrzycy można osiągnąć taki cel.

Insulinoterapia jest nieodłączną metodą leczenia przede wszystkim cukrzycy typu I. Prawidłowe kontrola stężenia glukozy jest podstawowym warunkiem zapobiegnięcia lub opóźnienia wystąpienia powikłań, co jest szczególnie ważne w tym typie, ponieważ cierpią na niego osoby młode z bardzo długim przewidywanym okresem przeżycia.

Cukrzyca drugiego typu jest chorobą przewlekłą. Podstawową metodą leczenia tego schorzenia obok metod niefarmakologicznych (diety i zwiększonej aktywności fizycznej) jest stosowanie doustnych leków przeciwcukrzycowych.

Tyle się mówi o tym, że sport to zdrowie, a osoby prawidłowo odżywiające się żyją dłużej. Jednak czy z naukowego punktu widzenia sport i dieta mogą wyleczyć chorobę? Czy cukrzyca typu 2 cofa się jeśli nastąpi zmiana diety, przyrost wysiłku i normalizacja masy ciała?

Cukrzyca drugiego typu jest chorobą przewlekłą. Podstawową metodą leczenia tego schorzenia obok metod niefarmakologicznych (diety i zwiększonej aktywności fizycznej) jest stosowanie doustnych leków przeciwcukrzycowych.

Cukrzyca jest przewlekłą i postępującą chorobą.  Osoba z raz postawionym takim rozpoznaniem jest niestety skazana na przebywanie pod opieką lekarską do końca swych dni, dlatego tak ważne jest by była to dobra opieka nie tylko pod względem fachowości, ale również mobilizacji do regularnych wizyt kontrolnych.

Cukrzyca, jeżeli jest prawidłowo leczona, a jej przebieg jest dobrze kontrolowany, nie powinna prowadzić do znacznych ograniczeń aktywności życiowej. Wręcz przeciwnie, powinno się namawiać osoby cierpiące z jej powodu by starały się żyć aktywnie, ponieważ tzw. „kanapowy” tryb życia jest bardzo niekorzystny ze względu na znaczne zwiększenie ryzyka wystąpienia powikłań.

Podstawowe pytanie, jakie sobie zadaje osoba, u której lekarz rozpozna cukrzycę, zapewne brzmi, jak wpłynie ta diagnoza na dalsze życie, czy wiele trzeba będzie zmienić.

Fundamentalna zasada - cukrzyca, jeżeli jest prawidłowo leczona, a jej przebieg jest dobrze kontrolowany, nie powinna prowadzić do znacznych ograniczeń aktywności życiowej.

Stopa cukrzycowa jest jednym z powikłań u osób cierpiących z powodu cukrzycy. Można podzielić mechanizm jej powstawania na: neuropatyczny oraz naczyniowy.

Stopa cukrzycowa ze względu na wpływ psychologiczny i socjologiczny jest jednym z najbardziej dotkliwych powikłań u osób cierpiących z powodu cukrzycy. W tej chwili jest najczęstszą przyczyną przeprowadzania amputacji kończyn.