Insulina

Cukrzyca drugiego typu jest chorobą przewlekłą. Podstawową metodą leczenia tego schorzenia obok metod niefarmakologicznych (diety i zwiększonej aktywności fizycznej) jest stosowanie doustnych leków przeciwcukrzycowych.

Przebieg tego schorzenia jest postępujący, dynamiczny w czasie. Oznacza to, iż wraz z postępem cukrzycy należy odpowiednio modyfikować leczenie, dostosowując je do zaistniałej sytuacji klinicznej. Dla przykładu: część doustnych leków przeciwcukrzycowych działa poprzez pobudzanie wydzielania insuliny z komórek B wysp trzustkowych, czyli ich stosowanie ma sens dopóki zachowana jest choćby resztkowa czynność trzustki. Z biegiem czasu ich skuteczność maleje i należy zmodyfikować terapię.

Zazwyczaj postępowanie terapeutyczne w cukrzycy typu II zaczyna się od wdrożenia zmiany stylu życia oraz terapii pojedynczym lekiem przeciwcukrzycowym. W razie, gdy docelowe wartości glikemii (stężenia glukozy) przestają być osiągalne zwiększa się dawkę stosowanego leku lub dodaje się drugi bądź nawet trzeci preparat. Następnym etapem leczenia jest włączenie insuliny w leczeniu skojarzonym z doustnymi lekami bądź przejście wyłącznie na insulinoterapię. Taki proces może trwać latami i nie każdy cukrzyk musi dojść do ostatniego etapu.

W związku z często obserwowanym zjawiskiem, kiedy to chorzy na cukrzycę za wszelką cenę próbują uniknąć leczenia insuliną, zadaliśmy pytanie naszemu ekspertowi - „Czy leczenie insuliną jest niekorzystne?”