Insulina - podstawowe informacje

Insulina jest hormonem wykorzystywanym w leczeniu cukrzycy. Dzięki niej glukoza jest łatwiej zużywana przez komórki mięśni i tkanki tłuszczowej. Ponadto zmniejsza produkcję cukru przez wątrobę i nasila jego przekształcanie w inne związki. Podawane preparaty insulin zastępują własny hormon, którego brakuje u chorego. Cukrzyca insulinozależna to cukrzyca typu 1. Najczęściej występuje u dzieci. Insulinę można przyjmować w postaci zastrzyków podskórnych.

 Insulina - kto ją musi stosować?

Obowiązek stosowania insuliny mają chorzy, którzy cierpią na cukrzycę typu 1. Niektórzy pacjenci z cukrzycą typu 2 także zażywają insulinę - jest to zalecane przez lekarzy, jeśli leki doustne przestają być skuteczne lub kiedy kuracja lekami nie może być przeprowadzona, a czasem decydują o tym przewlekłe powikłania choroby. Kobiety chore na cukrzycę zamieniają leki na insulinę w okresie ciąży i czasie jej planowania. Ta zmiana wymagana jest również u osób z cukrzycą, którze nagle chorują na zapalenie płuc, zawał serca, udar mózgu.

Insulina  -  metoda podawania

Insulinę podaje się przez płytkie zastrzyki insulinowe, które umieszczają hormon w podskórnej tkance tłuszczowej (najlepsze miejsca to brzuch lub uda). Większość chorych sama wykonuje zastrzyk - wystarczy chwycić fałd skóry i wbić w niego igłę pod kątem prostym i wstrzyknąć lek. O ilości wykonywanych zastrzyków decyduje lekarz (zazwyczaj od 2 do 4 wstrzyknięć). Zastrzyk robi się bezpośrednio przed jedzeniem lub 30 minut wcześniej. Koniecznie po aplikacji leku trzeba zjeść posiłek, w przeciwnym razie pacjentowi grozi nadmierny spadek poziomu glukozy we krwi, a to stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia.

Rodzaje wstrzykiwaczy

Peny - to urządzenia do podawania insuliny z wkładami z insuliną. Wyglądają jak wieczne pióro uzupełniane nabojami. Na jednym końcu pena znajduje się igła do wykonywania zastrzyków, a na drugim specjalny przycisk, który uwalnia lek z pena. Rodzaj penu zależy od rodzaju używanego preparatu. Pacjenci otrzymują go bezpłatnie w aptece lub gabinecie lekarskim.

Pompy insulinowe - to osobiste urządzenia, które w sposób ciągły podają lek do tkanki podskórnej. Pompa wygląda jak małe pudełeczko połączone z cienkim przewodem, który jest zakończony igłą. Igła umieszczana jest w tkance podskórnej. Urządzenie spokojnie mieści się pod ubraniem. Pompy insulinowe nie są bezpłatne i niestety często się psują. Nie rzadkim problemem jest to, że lek zatyka igłę i podawanie insuliny zostaje nagle przerwane. Poza tym stosowanie tego urządzenia wymaga dużej wiedzy od pacjenta.  Pompy insulinowe zalecane są osobą cierpiącym na tzw. chwieją cukrzycę (charakteryzuje się dużymi wahaniami glukozy we krwi, co trudno wyrównać lekami).


Bibliografia

Howorka K. Funkcjonalna insulinoterapia, Alfa Medica Press, Bielsko-Biała 1997, ISBN 83-86019-26-3
Koblik T. Insulinoterapia w cukrzycy typu 2, Via Medica, Gdańsk 2010, ISBN 978-83-7555-214-0
Tatoń J. Intensywne leczenie cukrzycy typu 1 - rekomendacje dla lekarzy praktyków, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2004, ISBN 83-200-2920-1
Buczko W. (red.), Mutschler Farmakologia i toksykologia, MedPharm, Wrocław 2010, ISBN 978-83-60466-81-0

Niepożądane skutki insulinoterapii