Insulinooporność w przeszczepie wysp trzustkowych

Insulinooporność jest to pojęcie dotyczące bezpośrednio gospodarki glukozą. Zaburzenie to polega na zmniejszeniu wrażliwości mięśni, tkanki tłuszczowej, wątroby oraz innych tkanek organizmu na insulinę, a przez to m.in. zmniejszenie transportu glukozy do tych tkanek. Efektem tego jest zwiększone stężenie glukozy we krwi, na co trzustka odpowiada kompensacyjnie, zwiększając wydzielanie insuliny. Oczywiście w pewnym momencie kompensacyjne działanie trzustki staje się niewystarczające, dochodzi do wyczerpania się rezerw komórek B i załamania metabolizmu glukozy. W ten sposób ujawnia się bądź nasila swój przebieg cukrzyca.

Insulinooporność jest jednym z mechanizmów powstawania cukrzycy typu II (insulinoniezależnej) oraz cukrzycy ciążowej. Może się też z czasem dołączyć w przebiegu cukrzycy typu I (insulinozależnej). Narastanie insulinooporności jest bezpośrednio związane z otyłością, co jest jednym z powodów tak dobroczynnego wpływu redukcji masy ciała w tej chorobie.

Czy przeszczepienie wysp trzustkowych jest odpowiedzią na wszelkie problemy związane z cukrzycą? Czy rozwiązuje problem insulinooporności? O tym, kto najbardziej skorzysta z przeszczepu i kiedy najpóźniej pacjent po przeszczepie wróci do przyjmowania insuliny mówi chirurg dr Michał Wszoła.