Jak rozpoznać cukrzycę?

Podstawowe znaczenie dla rozpoznania cukrzycy mają badania biochemiczne krwi i oznaczenie zawartości cukru we krwi (glikemia) oraz w moczu (glukozuria).

Prawidłowa glikemia na czczo jest mniejsza niż 110 mg% (6,1 mmol/l).
Stężenie cukru powyżej 110 mg% i poniżej 125 mg% (od 6,1 mmol/l do 7,0 mmol/l) to już nieprawidłowa glikemia na czczo.

Cukrzycę rozpoznaje się, gdy dwukrotnie zostają wykazane wartości glikemii na czczo równe lub przekraczające126 mg% (7,0 mmol/l).

Rozpoznaje się ją także, gdy dwukrotnie zostają wykazane wartości glikemii przygodnej (o dowolnej porze i niezależnie od czasu, jaki upłynął od spożycia posiłku) równe lub przekraczające 200 mg% (11,1mmol/l).

Często lekarze zalecają dodatkowo badanie glikemii w dwie godziny po doustnym teście obciążenia 75,0 g glukozy rozpuszczonej wodzie (zazwyczaj w 300 ml wody).

• Prawidłowa glikemia w 120. minucie nie powinna przekraczać 140 mg%.
• Stężenie cukru od 140 do 200 mg% (7,8 mmol/l – 11,1 mmol/l) to stan upośledzonej tolerancji glukozy.
• Cukrzycę rozpoznaje się, gdy stężenie cukru we krwi w 120. minucie po wykonaniu testu wynosi powyżej 200 mg% (powyżej 11,1 mmol/l).

Bibliografia

Sieradzki J. Cukrzyca - kompendium, Via Medica, Gdańsk 2009, ISBN 978-83-7555-138-9
Colwell J.A. CUKRZYCA - nowe ujęcie diagnostyki i leczenia, Urban & Partner, Wrocław 2004, ISBN 83-87944-77-7
Strojek K. Diabetologia, Termedia, Poznań 2008, ISBN 978-83-89825-08-7
Bernas M., Czech A., Tatoń J. Diabetologia kliniczna, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2008, ISBN 978-83-200-3370-0