Czy można bezinwazyjnie badać poziom cukru we krwi?

Przykładem urządzenia które bezinwazyjnie "mierzyło cukier" był dostępny na rynku Glucowatch. Mozna było zakupić to urządzenie, pomiary były wykonywane "przezskórnie" ale ich dokładność nie była rewelacyjna. Przez cały czas różne niewielkie firmy w USA prezentują prototypy urządzeń które w sposób bezinwazyjny dokonują pomiarów. Innym urządzeniem z tej serii jest Glucoband.

Prace nad "sztuczną trzustką" trwają od lat 60 tych - 70 tych. Próbuje się stworzyć urządzenie które mierzyło by glukozę i dopasowywało odpowiednią dawkę insuliny. Całe to przedsięwzięcie nazywa się "zamkniętą petlą" i doniesienia, są obiecujące. Sensor glukozy (w niektórych urządzeniach znajduje się wewnątrz naczynia w innych podskórnie)  przesyła dane do pompy (albo wszczepionej do jamy otrzewnej alb zewnętrznej) i ta po analizie wielu czynników dopasowuje odpowiednią dawkę insuliny. Takie urządzenia działają, jak na razie doświadczenia są przeprowadzane na kilku/kilkunastu chorych. Kłopot to opóźnienie wynikające z działania sensora - zanim prześle sygnał i nastąpi odpowiednia korekta dawki trwa to zwykle 30 - 60 min co w przypadku hipoglikemii jest okresem dość długim.
I kilka słów o przeszczepianiu wysp trzustkowych -  ta procedura została wykonana u kilkudziesięciu chorych na świecie, u większości z powodzeniem, wyizolowane wyspy trzustkowe wszczepia się w postaci zastrzyku do wątroby i one tam funkcjonują produkując insulinę. U większości chorych udaje się w ten sposób odstawić podawaną podskórnie insulinę. Niestety, nie wiadomo czemu przeszczepione komórki przestają działać po kilku kilkunastu latach i konieczny jest kolejny przeszczep. Entuzjazm związany z tą techniką nieco opadł. Trwają cały czas w wielu ośrodkach w Europie i USA prace nad poprawa wyników przeszczepiania wysp, nad użyciem komórek macierzystych. Niestety od doświadczeń laboratoryjnych do powszechnego zastosowania tych technik daleka droga.  

Na próg nerkowy, od czasu publikacji wyników badań prospektywnych oceniających skutki różnych algorytmów leczenia cukrzycy (UKPDS w typie 2 i DCCT w typie 1) już mniej zwracamy uwagę. Proszę zauważyć że ocena leczenia na podstawie testów paskowych wykrywających glukozę w moczu jest bardzo rzadko zalecana. Obecnie uzyskiwane wartości glikemii powinny być bliskie normoglikemii (około 100 mg/dl na czczo i 140 - 160 mg/dl po posiłkach) co znacznie redukuje ryzyko powikłań. To co Pan proponuje, czyli przedział 100 - 180 mg/dl jest zbliżony do zalecanych i taka kontrola cukrzycy jest jak najbardziej zadawalająca.
W przypadku wysokich wartości glikemii opóźnienia wynikające z działania sensora nie stanowią niebezpieczeństwa - najwyżej przez 30 min dłużej będą wyższe glikemie i nic się przez to nie stanie. W przypadku hipoglikemii opóźnienie 30 - 60 min w korekcie dawki może spowodować niebezpieczne dla życia konsekwencje (dalszą redukcję glikemii), szczególnie u pacjentów dotkniętych nieświadomością hipoglikemii.