Cukrzyca młodzieńcza - leczenie

Cukrzyca typu 1 wcześniej nazywana jako cukrzyca młodzieńcza, ponieważ najczęściej chorują na nią dzieci i młodzi ludzie. Według danych Światowej Organizacji Zdrowia – WHO choruje na nią około 18 proc. cukrzyków. Przyczyną tego rodzaju cukrzycy jest brak insuliny, której nie wytwarza trzustka.

Leczenie cukrzycy typu 1:

• ambulatoryjne i edukacyjne (diabetolog, dietetyk i pielęgniarka), gdy objawy cukrzycy nie są zbyt nasilone,
• hospitalizacja w przypadku kwasicy ketonowej (wydzielany z ust zapach acetonu), wymiotów, odwodnienia organizmu, śpiączki, przyśpieszonego tętna lub oddechu.

Leczenie polega na:

• podawaniu insuliny,
• stosowaniu właściwej diety,
• aktywnym trybie życia.

Podawanie insuliny należy dostosować do ilości zawartej w posiłkach węglowodanów i do aktywności fizycznej chorego. Aktualnie w terapii używa się wyłącznie insulin mających ten sam skład chemiczny co insulina w ludzkim organizmie. Najczęściej stosuje się tzw. intensywną insulinoterapię polegającą na wielokrotnych wstrzyknięciach w ciągu doby.
 
Krótko działającą insulinę podaje się przed posiłkami, a tę o pośrednim czasie działania rano i przed snem. Pojawiły się też szybko działające analogi insuliny, które można podawać tuż przed posiłkiem i które rzadziej powodują niedocukrzenie, a także długo działające analogi utrzymujące stałe stężenie krwi przez całą dobę. Strzykawkę zastąpił „pen” (wstrzykiwacz przypominający kształtem długopis).
 
Znacznie rzadziej stosuje się tzw. konwencjonalną insulinoterapię polegającą na podawaniu dwa razy dziennie mieszanki insuliny krótko działającej i o pośrednim czasie działania.